ІНЯЗ памятае!

9 Мая – дата, якая займае асаблівае месца ў сэрцы кожнага. У гэты дзень уся краіна аб'ядноўваецца ў агульным парыве падзякі і памяці аб подзвігу пакалення пераможцаў. Студэнты і работнікі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта замежных моў не засталіся ўбаку і разам з усёй краінай далучыліся да маштабных святочных мерапрыемстваў.

Дзень пачаўся з удзелу ў агульнанацыянальнай хвіліне маўчання ў памяць аб тых, хто загінуў у гады Вялікай Айчыннай вайны. Роўна ў 12:00 прадстаўнікі ўніверсітэта ў самых розных кутках сталіцы замерлі, каб ушанаваць памяць герояў.

Паралельна ў Цэнтральным дзіцячым парку імя Максіма Горкага быў прадстаўлены шэраг інтэрактыўных актыўнасцяў. Наш універсітэт прадставіў унікальную пляцоўку “ІНЯЗ памятае”, галоўнай задачай якой было не проста пацешыць гараджан, а праз жывое ўзаемадзеянне перадаць атмасферу ваеннай эпохі.

Адным з самых каштоўных экспанатаў пляцоўкі стаў арыгінал газеты «Чырвоная зорка» ад 10 мая 1945 года. Пажоўклыя старонкі з загалоўкамі аб доўгачаканай перамозе дазволілі наведвальнікам у літаральным сэнсе дакрануцца да гісторыі.

Асаблівую цікавасць у юных гасцей свята выклікалі інтэрактыўныя заданні, якія прапаноўвалі валанцёры БДУЗМ. Хлопцы спрабавалі свае сілы ў расшыфроўцы слоў з дапамогай азбукі Морзэ, а таксама вучыліся хутка і правільна збіраць салдацкі рэчмяшок на фронт. Не менш займальным характарам вылучалася і музычная частка праграмы, дзе ўдзельнікам прапаноўвалі адгадаць песні ваенных гадоў або пазнаць добра знаёмыя кампазіцыі па тэксце.

Стварыць патрэбны настрой дапамагла і фотазона Іняза “Салдацкі прывал”. Тут можна было не толькі зрабіць атмасферны здымак, але і пакаштаваць сапраўдны салдацкі перакус, адчуўшы прастату і суровасць франтавога побыту.

Завяршыўся памятны дзень вячэрняй цырымоніяй ускладання кветак да манумента Перамогі – аднаго з галоўных сімвалаў гераізму і стойкасці ў Мінску. У цырымоніі ўскладання прынялі ўдзел прадстаўнікі рэктарата, рабочы калектыў універсітэта і студэнты. Пазней дэлегацыя БДУЗМ далучылася да ліку гледачоў святочнага канцэрта.

Для студэнтаў, выкладчыкаў і работнікаў універсітэта прымаць удзел у гэтых падзеях – значыць захоўваць тую непарыўную нітку, якая звязвае гераічнае мінулае з сённяшнім днём. Ніхто не забыты, нішто не забыта!